15’lerin Huzuruna Çıkarken

Yıllar önce Ankara’da bir TKP toplantısına giderken aklımdan geçen bir düşüncem vardı. O gün, oturup Suphi’ye soracaktım: Suphi yolcu, nasılsın? Ancak o günlerdeki şartlar bize huzuru ve güveni vadeden bir tabloydu. Tüm bunlar alıntılarla süslenmiş bir yazıyı yadırgatmayacak kadar sağlam bir temele dayanıyordu.

O temel, asla yok edilemezdi. Düzenin oyunlarına gelmeyecektik.

O gün yoldaşlarımıza söylemiştik, vakarınız karşısında isimlerimizi unutabileceklerini artık öğrendik. Sizi yok etmeye çalışsalar da izin vermeyeceğiz. O 15 isimsiz komünistin, sizden farkı yoktu. Sizi öğrettiklerinizle hatırlayacağız. Sınıf mücadelesini devam ettirerek, acıları içimizde yaşayarak ilerleyeceğiz.

Bugün, bu topraklarda yankı bulan çağrıyı daha da yükselteceğiz. Umuda, aydınlığa ve eşitliğe sarılacağız! Değerlere sahip çıkarak, insana ve sosyalizme destek olacağız. Omuzlarımıza yüklenen sorumluluğun farkına vararak ilerleyeceğiz. “İşçiler, rehberler, aydınlar, gençler! Örgütlenin!”